arrow_drop_up arrow_drop_down
15 september 2020 

Onbekend maar toch bemind? Door Marguerite van de Poll

Weten jullie nog? De vrouw met de baard, winnaar van het Eurovisie songsgestival in 2014? Deze Facebook-post uit september van dat jaar kwam vandaag bij mij langs als herinnering. En wat zijn de thema’s nog actueel helaas…. zelfs nu, juist nu… Vandaar in de reprise op dit podium.
Ik schreef onder meer over ons vermogen ons snel aan te passen (als we vrij zijn van oordelen).
Een dergelijk vermogen kan ons enorm helpen!
Uiteraard blijft het van belang je koppie te gebruiken, maar geef jezelf, anderen en ook situaties, daar waar het enigszins kan de ruimte ❤️. Ik weet dat als het mij lukt dat te doen, ik mijn leven een stuk vrolijker en verrassender maak. Ik verraste mezelf destijds enorm met het feit dat ik niet alleen aan het beeld van de baardlady wende, maar het al snel een zekere schoonheid vond hebben ☺️
Anders zijn…. wat zou de wereld er kleurloos uitzien als we allemaal hetzelfde waren… Laten we durven ‘anders, onbekend’ wat vaker te omarmen!

“Ik houd me (zeker publiekelijk) niet zo bezig met het uiten van meningen over politiek. Het is mij allemaal zo complex en meestal niet zo zwart/wit als het wordt voorgeschoteld. Ik heb altijd het gevoel dat ik me beter zou moeten informeren alvorens een mening te hebben die de moeite waard zou zijn van het delen/etaleren in brede kring, en dan nog…..

Door een post van één van mijn FB-vrienden heb ik mij vandaag toch enigszins op dat vlak uitgelaten en ik voel me dapper genoeg om dat voor jullie ook te doen.
Het gaat om de uitnodiging Eurovisie songfestival 2014 winnares Conchita Wurst – jullie weten wel, de vrouw met de baard – voor het Europees Parlement een concert te laten geven. Daarover is ophef ontstaan.

Ik kan me voorstellen dat Conchita Wurst polariserend werkt, iets wat zij zich ongetwijfeld ook realiseert. Helaas, moet ik zeggen, want wat deze man (Tom Neuwirth) in de vorm van kunst naar mijn idee probeert te bewerkstelligen, is juist het vergroten van tolerantie en het verminderen van zwart/wit- en hokjesdenken. De tekst van zijn winnende lied vind ik in dat opzicht ook uitermate sterk. Is het commercieel? Ja, dat denk ik wel. Is daar iets mee mis? Als deze hele act opgezet zou zijn om alleen maar geld en roem te verdienen, dan zou ik er niet zo mijn handen voor op elkaar krijgen, al vind ik de zang en het lied prachtig. Maar Tom Neuwirth is naar mijn idee wel degelijk integer bezig. Gelouterd door de beproevingen die hij in zijn leven heeft doorstaan heeft hij een kunstzinnige en kennelijk succesvolle wijze gevonden om aandacht te vragen voor het leed dat mensen elkaar aandoen.

Zijn er geen ernstigere problemen in de wereld? Als die er zijn, betekent dat dat je de minder ernstige maar niet moet aanpakken?

Tom heeft een probleem, dat wil zeggen last van een probleem dat anderen met hem hebben, een probleem dat veel mensen treft, en zijn optreden roept bij mij dan ook grote bewondering op. Het feit dat hij daarmee (commercieel) succesvol is, geeft aan hoe briljant zijn actie is; hij heeft immers zo veel meer bewerkstelligd dan het schrijven en zingen van een hit. Zijn missie slaat aan, bij sommigen in.

Sommigen menen dat Tom niet goed weet wat hij wil. Ik denk dat deze persoon heel goed weet wat hij wil, luister maar eens naar wat interviews.

Of het een goede keuze is om Conchita Wurst voor het Europees Parlement te laten optreden? Wie zal het zeggen…. uiteindelijk heeft Europa, althans degenen die gestemd hebben bij het songfestival (waar ik overigens niet bij hoor) met overweldigende overtuiging dit lied, gezongen door deze persoon tot overwinnaar gekozen. Dat zegt natuurlijk wel wat. Ondanks, en voor sommigen wellicht juist dankzij de controverse….. Dat is dus (ook) een geluid dat uit een deel van de Europese bevolking komt.

Ik vind het verdrietig dat de boodschap van Conchita Wurst, die, weliswaar op een provocatieve, maar zeker niet agressieve wijze, over het voetlicht wordt gebracht, leidt tot polarisatie. Dit, terwijl het beeld dat zij op uitermate krachtige en innovatieve wijze neerzet, er juist één is van samensmelting van mogelijkheden, het zinnebeeld van oneindige mogelijkheden, van een rijkdom aan vrijheid en vrede. Conchita opent ons daarvoor toch op een unieke manier de ogen?

De eerste keer dat ik haar zag, een vrouw met een baard, was ik compleet ontregeld, ik was er niet voor of tegen, maar mijn systeem gaf aan iets te zien dat niet klopte…. ontregeld dus, zonder mening….Vervolgens was ik eigenlijk nog meer verrast door het feit dat ik in no-time vertrouwd raakte met dit beeld en het kennelijk heel vlot had toegevoegd aan ‘bekend’, vergelijk de woordenlijst van je telefoon, er is iets nieuws toegevoegd. Ik vermoed dat dit ook voor veel anderen geldt.

Wij mensen zijn dus heel vlot in staat om iets nieuws te integreren. Ik neem aan dat het hierbij gaat om een accepteren in het onbewuste. Ik vermoed dat daar waar dat niet lukt, het vooral ons bewustzijn, ons vastgeroeste denken (vaak angst?) is, wat ons daarvan weerhoudt. En ons dus belemmert in het ontdekken/ervaren/ondergaan van verrijkende nieuwe ervaringen.

Bravo Conchita, dat heb je toch maar mooi voor elkaar! Een vrouw met een baard is niet per se een freak, maar kan heel aantrekkelijk zijn, en niet meer als ontregelend ervaren worden.

Ik persoonlijk hoop dat Conchita meer effect zal bewerkstelligen bij degenen die al dan niet door haar wakker geschud, achter haar ideaal staan, dan bij degenen die zij tegen de haren instrijkt.”

Over de schrijver
Reactie plaatsen

Cookie gebruik