Open lesavond 30 januari 2019
Klik hier voor meer informatie

Page content

article content

Ruzie, deel 3 Over het oplossen en voorkomen van ruzie. Door Nico Pronk

In de vorige blog over ruzie had ik het over wat we allemaal zoal uit de kast halen als we ruzie maken. Hoe kan het anders?
Weet je, het is een kaartenhuis. Als je uit de ruzie stapt, zal blijken dat de hele ruzie als een kaartenhuis in elkaar zakt, er blijft gewoon niets van over.

Uit de strijd gaan

Uit de strijd gaan betekent dat je stopt met het zoeken naar ‘de schuldige’. Dat je zelfstandig en onafhankelijk wordt. Dat je verantwoordelijk bent voor je eigen emoties die ontstaan als reactie op de dingen die je overkomen. Want hoe jij reageert is jouw verantwoordelijkheid en niet zijn/haar schuld.

Om effectief en zuiver een ruzie te maken die iets oplost, zul je woede en verdriet uit elkaar moeten halen. Als je je bewust bent van wat je voelt, ga je meer vanuit jezelf praten. Je benoemt je eigen gevoelens en hebt het niet meer over wat de ander fout doet in jouw ogen. Je krijgt dan automatisch meer oog voor wat de ander beweegt. Het kan dan zijn dat het conflict niet veranderd is, maar de situatie is wel degelijk veranderd.

Iets opgeven/loslaten

Wil je een conflict oplossen, dan zul je iets moeten opgeven. Dat kan moeilijk zijn want je was nou eenmaal gehecht aan en overtuigd van je plan, het idee, de norm, de dingen die je wilde…

Je kunt twee dingen loslaten: je doel, of je manier van doen. Eén van beide zul je moeten laten varen.

Wederzijdse bereidheid om los te laten maakt dat de verzoening na ruzie zo zoet kan zijn. Doordat je je emoties tot uiting hebt gebracht en ze niet hebt zitten oppotten, kun je de oorspronkelijke energie, de liefde, weer voelen.

Ik vind het leuk als je reageert. Vertel je verhaal, wat kom jij tegen in jouw ruzie?

Nico Pronk
Haptotherapeut, docent en directeur Synergos

Comment Section

1 reactie op “Ruzie, deel 3 Over het oplossen en voorkomen van ruzie. Door Nico Pronk


Door Jorit op 5 oktober 2018

Ruzie, het komt regelmatig terug in mijn relatie. Vaak nadat we allebei een tijdje ‘ uit beeld’. waren voor elkaar en voor onszelf. We zagen elkaar niet meer staan en konden elkaar niet meer vinden. “Zie je mij?”, “Waardeer je mij?” ligt bij ons ten grondslag aan elke ruzie. Nadat we allebei vanuit ons hoekje nare dingen naar elkaar hebben geroepen isoleren we weer van elkaar om onszelf te herpakken. Voorzichtig tasten we vanuit daar weer af: even een hand op de schouder, een korte blik in de ogen. Wat volgt is ademruimte en stap voor stap weer een volledige omhelzing. “Ja ik zie jou en ja ik waardeer jou!” Ik ervaar deze momenten van ruzie, van pijn en verdriet als verdiepend voor onze relatie.

Plaats een reactie


*